Kıbrıs Cumhuriyeti, Doğu Akdeniz’de Türkiye karşısında hayatta kalabilmek için soğukkanlı ve gerçekçi bir dış politika izlemek zorunda. 1974’teki Türk işgali sonrası ada, iki toplumlu ve iki bölgeli yapıya dönüşmüş, bu yapı zorunlu bir sonuç haline gelmiştir. Ancak Kıbrıs yönetimi, askeri işbirliği anlaşmalarıyla Batı ile yakınlaşarak dengeyi değiştirmeye çalışıyor.

2024–2029 Savunma Yol Haritası ve 2026 Güçler Statüsü Anlaşması, Kıbrıs’ın NATO standartlarında eğitim, tedarik ve operasyonel uyumluluk hedeflerini ortaya koyuyor. Bu durum, Türkiye tarafından bölgedeki askeri varlığın artmasıyla karşılık buluyor ve ada, büyük bir güvenlik ikilemiyle karşı karşıya kalıyor. Küçük bir devlet olarak Kıbrıs, Batılı güçlerin bağlayıcı savunma garantisi vermemesi nedeniyle büyük bir riske giriyor.

Ukrayna deneyimi, Kıbrıs için önemli bir uyarı niteliğinde. Ukrayna’nın Batı ile askeri entegrasyonuna rağmen toprak kayıpları yaşaması, Kıbrıs’ın benzer bir kaderi paylaşabileceğini gösteriyor. Dolayısıyla Kıbrıs’ın hayatta kalması, mevcut gerçeklerle yüzleşerek, iki bölgeli iki toplumlu federasyon çözümünü benimsemesine bağlı görünüyor.