26 Şubat akşamı saat 17.00 civarında yapılan son Durum Odası toplantısında herkesin pozisyonu önceden biliniyordu. Birleşik Kuvvetler Başkanı General Daniel Caine, mühimmat tükenmesi, Hürmüz Boğazı’nın güvenliğinin sağlanmasının zorluğu ve sonraki adımların belirsizliği gibi riskleri sıraladı ama görüş belirtmedi. JD Vance karşı olduğunu söyleyip başkan isterse destekleyeceğini bildirdi; Marco Rubio teknik bir yanıt verdi; Susie Wiles ise başka bir Orta Doğu savaşı endişesi taşımasına rağmen askeri karar önünde karşı çıkmadı. 28 Şubat’ta savaş başlayınca planın bazı varsayımları yanlış çıktı: rejim devrilmedi, halk ayaklanması olmadı, Hürmüz Boğazı kapalı kalmaya devam ediyor

Uzmanlara göre sessizlik üç etkenle açıklandı: sonuç korkusu ve psikolojik güven eksikliği, liderin geçmiş başarılarının yarattığı “o daha fazla biliyor” varsayımı (bilgiye uyum), ve sorumluluğun yayılması nedeniyle bireylerin çekilmesi. Görünürdeki uzlaşı, aslında itiraz edenlerin susuşuydu; grup kararı yeterince sınamadı. Bu analiz Kıbrıs merkezli davranış bilimci Pantelis Solomou tarafından yapıldı.