Στις 26 Φεβρουαρίου, γύρω στις 17:00, ξεκίνησε η τελευταία συνεδρίαση στο Situation Room πριν την απόφαση για πόλεμο. Οι θέσεις των συμμετεχόντων ήταν ήδη γνωστές και ο πρόεδρος απευθύνθηκε σε καθέναν γύρω από το τραπέζι. Ο στρατηγός Daniel Caine, πρόεδρος των Joint Chiefs, περιέγραψε λεπτομερώς τους κινδύνους — εξάντληση πυρομαχικών, δυσκολίες ελέγχου των Στενών του Ορμούζ και αβεβαιότητα για τα επόμενα βήματα — χωρίς να εκφράσει γνώμη. Ο γερουσιαστής JD Vance, που είχε αντιταχθεί δημόσια, δήλωσε ότι διαφωνεί αλλά θα υποστηρίξει την απόφαση, ο Marco Rubio έδωσε τεχνική απάντηση και η επικεφαλής προσωπικού Susie Wiles εξέφρασε ιδιωτικά ανησυχία για νέο πόλεμο.

Σύμφωνα με την ανάλυση του behavioral scientist Pantelis Solomou, η σιωπή αποδίδεται σε τρεις παράγοντες: φόβος συνεπειών, informational influence και διάχυση ευθύνης. Ο πόλεμος ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου και εντός ημερών έγινε φανερό ότι ορισμένες βασικές υποθέσεις ήταν λανθασμένες: το καθεστώς δεν κατέρρευσε, δεν προέκυψε μαζική εξέγερση και τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά. Το κείμενο καταγράφει ότι η φαινομενική συναίνεση ήταν σε μεγάλο βαθμό προϊόν της σιωπής όσων συγκρατήθηκαν.